انگاری هیچ چیزی مرهم واسه این زخم های تن نیست 

من فراموش شدم وتوهنوزم تو نفسامی 

                                 رفتی بی من ولی انگار هرجا میرم تو باهامی

رفتی گفتی خاطراتت جای من واستت می مونه

                                  کاشکی بودی ومی دیدی دلم از دوریت می خونه

کاش انقدر دوست نداشتم که بگم بی تو نمی شه

                                کاش دلت سنگی نبود ودل من مثل یه شیشه

کاش فقط یه روز دیگه بی تو دووم بیارم

                               تا بتونم باز عشقم تورو چشام بذارم 

            هر نفس مردن و زنده شدنم

                      اینه قیمتی که هر نفس می دم

   من که از سپیده ها جاری شدم

       ته این ظلمت چاه چه می کنم

                    من که از قید تنم رها بودم

                        ته این شکنجه گاه چه می کنم

می دونم که این همه شکستگی کیفر شکستن تو بود و بس

   من بدی کرده ام و تو منو راحتم کن از عذاب این قفس

( حلالم کن )

دیگر مرا به خلوت خاص تو راه نیست

بعد از تو ،

در آسمان زندگیم مهر و ماه نیست .

بعد از من آسمان 

                    ـــ آبی ست       

    آبی

مثل همیشه

               آبی .

                                                                                           ( یک سال از اولین پست گذشت)

توی قطره های بارون می شکنه بغض صدام                 دیگه غیر از یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

پشت این پنجره می شینم و آواز می خونم                    منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره                       من عاشقترم انگار وقتی بارون می باره

بعضی وقتا که می یای سر روی شونم می زاری         تموم غصه هارو از دل من بر می داری

اما این فقط یه خوابه خواب پشت پنجره                    وقت بیداری بازم غم می شینه تو حنجره

وقت بیداری بازم....