تبليغاتX
غریبانهای مهربان
...عقده هایم شعر شد,همه سنگینی ها شعر شد ............

رو در و دیوار این شهر ،همش از تو یادگاره

           توی این کوچه تاریک منو تنها نمی زاره

    یاد حرفای قشنگت که تو قلبم لونه می کرد

      یاد دلتنگی چشمات که منو بهونه می کرد

                    میزنه آتیش به جونم

                                        کاشکی می شد که بمونم

         آخه من ترانه هامو واسه کی پس بخونم

                    دل من هواتو کرده ،آخ کجایی نازنینم

                           کاشکی بودی و میدیدی

                                         بی تو من دارم میمیرم....

        

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385ساعت 11:7  توسط .سعید ستارپناه... |