من فروتن بوده ام

و به فروتنی, از عمق خواب های پریشان خاکساری خویش

تمامی عظمت عاشقانه انسانی را سروده ام , تا نسیمی بر آید و ابرهای

قطرانی را پاره پاره کند

     و من بسان دریایی

از صافی آسمان پر شوم , از آسمان و مرتع و مردم پر شوم . . .

کی به دادم میرسی در منتهای بی کسی

                                       این دم آخر من

                                          بی تو نمونده نفسی

                     کی به دادم میرسی بانوی باغ اطلسی

                 یه لقمه نون خشخاشی یه آسمون نقاشی

                                بسه برای من اگر تو هم کنار من باشی

                      هوا به قد نفسی گوشه امن قفسی

                                   بانوی باغ اطلسی

                                                 پس کی به دادم میرسی..........

امروز از اون روزای بارونیم بود

بعضی وقتا دلم بد جوری میگیره , یاد روزای عمر رفتم دلمو میسوزونه همیشه گفتن خوشیهای

آدما خیلی کوتاهه اما من همون کوتاهی ام ندیدم  شاید خنده دار باشه ولی اونی که همه فکر میکنن

آدم شادیه تا حالا روی شادی رو ندیده

آسمون دلم ابریه , دلم میخواد گریه کنم  شکنجه میشم از خودم نمیتونم شکوه کنم

خوب آخه اینم یه مدل سرنوشته , سوختن و ساختن

ولی نه امروزم روز بارونی نبود ,هر روزم روز بارونیه . چشم من و بارون با هم یکیه , ولی دلم بهاریه

میدونید چرا؟ آخه بهارم فصل باریدن , منم دیوونه بارون................

زندگی با من کینه داشت , من به زندگی لبخند زدم

خاک با من دشمن بود, من بر خاک خفتم , چرا که زندگی , سیاهی نیست

چرا که خاک خوب است .

من بد بودم , اما بدی نبودم از بدی گریختم و دنیا مرا نفرین کرد و سال بد رسید (( سال تاریکی))

و من ستاره ام را یافتم , به خوبی رسیدم و شکوفه کردم

تو خوبی و این همه اعترافهاست , من راست گفته ام وگریسته ام

و این بار راست می گویم تا بخندم , زیرا آخرین اشک من نخستین لبخندم بود.

تو خوبی  و   من بدی نبودم , تورا شناختم

                                   تو را یافتم

                                   و همه حرفهایم شعر شد ,  سبک شدم .....

_{من هنوز در به در طره اون زلف سیا هم}

      _{من هنوز سبز سبزم ریشه دارم یکی از پاپتیاتم}

  _{خانم کوچک نواز بنده پرور}

            _{من هنوزم صله گیر چشم بارونی و اون ابر نگاتم}

                 _{من هنوزم در به در طره اون زلف سیاتم}

       _{منو کشتی . منو کشتی}

                      _{کشته باشی خوش بحالم}

                  _{من هنوزم که هنوزه یکی از کشته هاتم}

                        _{من هنوز در به در طره اون زلف سیاهم..................................}

   تا به کی باید رفت از دیاری به دیاری دیگر

        از بهاری به بهار دیگر

                 نتوانم   نتوانم جستن

                                            هر زمانی عشق دیاری دیگر

                                           کاش ان دو پرستو بودیم...............

ای مهربان من

     من دوست دارمت:

                                چون سبزهای دشت

                                 چون برگ سبز رنگ درختان نارون

        معیارهای تازه زیبایی.

           با قامت بلند تو سنجیده میشود

                        زیبایی عجیب تو معیار تازه ای ست:

                       با غربت غریب فراوانش

                       مانند شعر من.

              ــ این شعر بی قرین!

             ــ و این تفاخر از سر شوخی ست ! ــ

                                                                 نازنین !

من ندانم که کیم

     من فقط این را میدانم

                که تویی

                             شاه بیت غزل زندگیم...

     ان روز با تو بودم

    امروز بی تو ام

                       ......

       ان روز که با تو بودم

                             ـــ بی تو بودم

      امروز که بی تو ام

                            ـــ با تو ام

                        .............................

گاهی دلم برای خودم تنگ میشود

شاید عجیب باشد

اما مردی که سالهاست در انتظار امدن فرد دیگریست

گاهی دلش برای خودش تنگ میشود...

..................

دیگه از تو خبری نیست خیلی وقته

                         این واسه من خیلی سخته  خیلی سخته

               من که موندم تو خمار پاسخ نبودنت

                                          نمی خوام بهم بگی که کار بخته

                       گاهی وقتا که دلم هوای بارون می کنه

                زیر بارون تو خیالش می خونه

           می خونه ابر سیاه گریه نکن   نکنه بغض تو اروم بمونه

  نیمکت همیشگیمون توی باغ رنگ شده

                                     هر چی یادگاری داشتیم همه بی رنگ شده

          نمی دونم تو دلت چی میگذره اما من یکی دلم تنگ شده

   گاهی وقتا هوس شنیدن صدای تو منو دیوونه وشیدا میکنه

            میزنم به کوچه تا که گم بشم اما بازخیال تو زود منو پیدا میکنه

                    کاش میشد پشت غرورو بشکنم

                                       کاش میشد به سیم اخر بزنم  

                                                   کاش میشد یواشکی ببینمت

                             از همون دور تو دلم سلام کنم

                                                         دیگه از تو خبری نیست . . . .