تبليغاتX
غریبانهای مهربان
...عقده هایم شعر شد,همه سنگینی ها شعر شد ............

      نمیشه غصه ما رو یه لحظه تنها بزاره؟

        نمیشه این قافله ما رو تو خواب جا بزاره؟

    ..................................................................

     دوست دارم یه دست از اسمون بیاد ما دو تا رو

    ببره از این جا و اونور ابرا بذاره

     دلامون قرار گذاشتن همیشه با هم باشن

    رو قرارش نکنه یه هو پا بذاره

   تو دلت بوسه می خواد   من میدونم   اما لبت

    سر هر جمله دلش می خواد یه اما بذاره

   بی تو دنیا نمی ارزه تو با من باش و بذار

   همه دنیا منو   همیشه تنها بذاره

  ............................................................

   من می خوام تا اخر دنیا تماشات بکنم

   اگه زندگی برام چشم تماشا بذاره.......

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم اردیبهشت 1385ساعت 22:9  توسط .سعید ستارپناه... | 

   من در اینه رخ خود میدیدم

    و به تو حق دادم.

        اه میبینم    میبینم

   تو به اندازه تنهایی من خوشبختی

          من به اندازه زیبایی تو غمگینم.....

+ نوشته شده در  شنبه سی ام اردیبهشت 1385ساعت 15:32  توسط .سعید ستارپناه... | 

       این همه رنگ برای تو

                         این همه رنگ

             تا سبز ببالی ابی بیندیشی

    این همه رنگ برای تو

              پیشکش دل یکرنگت

     فردای تو !

                    که می خواهم رنگ همه گلها را

                         در چشمهای همیشه نجیبت ببینم ..... 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1385ساعت 17:22  توسط .سعید ستارپناه... | 
میتوان    (( از میان فاصله ها را برداشت .  دل من با دل تو     هر دو بیزار از این فاصله هاست .

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم اردیبهشت 1385ساعت 14:34  توسط .سعید ستارپناه... | 

            به همان سادگی

 که کلاغ سالخورده با نخستین سوت قطار

                   سقف واگن متروک را

                                    ترک میگوید

                   دل

                      دیگر

           در جای خود نیست

                        به همین سادگی ! ! !

+ نوشته شده در  جمعه هشتم اردیبهشت 1385ساعت 10:25  توسط .سعید ستارپناه... |